Een dag uit het leven van …
Geen project is hetzelfde. En geen werkdag ook.
In onze nieuwe reeks “Een dag uit het leven van…” nemen we je mee achter de schermen bij BE impulse. Geen gelikte succesverhalen, maar echte werkdagen van onze collega’s. Met vroege ochtenden, onverwachte momenten, kleine uitdagingen en vooral veel samenwerking.
In deze eerste editie neemt Astrid je mee in haar dag bij de livegang van WonenBreburg.
Een dag uit het leven van Astrid – van inpakken tot livegang
Zondagavond, 18.30 uur.
Nog één laatste check voordat ik de deur uitga. Laptop? Check. Tandenborstel? Check. Pyjama… ja. En natuurlijk eten en speelgoed voor Bootz.
Alles is ingepakt. Tijd om te gaan.
Rond 19.00 uur zet ik mijn Spaanse, geadopteerde viervoeter Bootz af bij zijn vertrouwde oppasadres in Leiderdorp. Even een knuffel, een laatste aai over zijn kop. “Tot dinsdagavond, maatje.”
Dit keer rijd ik niet terug naar huis in Zoetermeer, maar alvast door naar Tilburg. Morgen staat de livegang bij WonenBreburg gepland, een dag waar we met z’n allen hard naartoe gewerkt hebben.
Om 20.15 uur kom ik aan in het hotel. Nog even televisie kijken, mijn spullen klaarleggen voor morgen en dan op tijd naar bed. Morgen wordt een belangrijke dag.
Een rustige start voor een drukke dag
Maandagochtend, 06.30 uur.
De wekker gaat. Ik gun mezelf nog één… oké, twee snoozes. Daarna is het echt tijd om op te staan.
Douchen, aankleden, tandenpoetsen, ontbijten. Het tempo ligt iets lager dan normaal. Geen lange rit vandaag, maar slechts negen minuten naar locatie. Dat is even wennen en stiekem ook wel lekker.
Rond 08.00 uur kom ik aan bij WonenBreburg. Het is al behoorlijk druk. Gelukkig heb ik vier werkplekken gereserveerd met briefjes. Geen overbodige luxe, blijkt al snel. Tot zes keer toe moet ik collega’s teleurstellen en wegsturen. Extra fijn dus dat de heren van Archive-IT er om 08.30 uur zijn, zodat de plekken daadwerkelijk bezet zijn.
Stap voor stap naar live
Om 09.00 uur starten we.
We beginnen met het omzetten van de eerste koppelingen, testen dit en laten ze goedkeuren door de leden van de projectgroep. We kiezen bewust voor een gefaseerde aanpak: ieder uur een nieuwe stap. Zo houden we overzicht en kunnen we snel bijsturen waar nodig.
En ja, er komen wat kleine dingen voorbij.
Een link die nog niet werkt.
Een autorisatie die niet helemaal goed staat.
Pdf-bestanden die in het CRM-systeem alleen een nummer laten zien.
Maar niets wat ons tegenhoudt. Geen showstoppers. En belangrijker nog: we lossen het samen op.
Het moment waarop je weet: dit komt goed
Halverwege de dag heb ik zelfs even de tijd om naar de supermarkt te lopen om iets te eten te halen. Even een frisse neus, kort uit de bubbel van de livegang.
Onderweg hoor ik iemand zeggen:
“Als zelfs de projectleider buiten rondloopt, dan zal het wel goed gaan.”
Ik moet lachen. En eigenlijk klopt het ook: het gaat goed.
Rond 15.00 uur houden we een korte stand-up met de aanwezige projectgroepleden. De conclusie is unaniem: GO. Een mooi moment. We maken meteen een foto voor LinkedIn met de collega’s die dat leuk vinden.
Daarna stem ik af met de manager D&T. De geplande stuurgroep van 17.00 uur? Die kan uit de agenda. Het staat. Het draait. En er zijn geen noemenswaardige issues.
Even landen
Om 17.00 uur ben ik terug in het hotel.
Even zitten. Even uit het raam staren. De dag laten landen.
Moe, maar voldaan. En vooral dankbaar voor iedereen die zich heeft ingezet om dit project tot een succes te maken.
Op naar morgen: met taart en met het verder ondersteunen van collega’s. En daarna weer lekker terug naar Bootz.
Groetjes,
Astrid van Veen
